De ene keer benoemde hij de handeling als een rak'a, de andere keer als een sujud, dus dit geeft aan dat wie een van de handelingen van het gebed bereikt, het tijdstip heeft bereikt, en dat gebed heeft bereikt.
فمرة عبر عن الفعل بالركعة، ومرة عبر عنه بالسجدة، فدل على أن من أدرك بعد أفعال الصلاة كان مدركا للوقت، كان مدركا لتلك الصلاة.